Þórdís – Blogg

Vikan sem leið var heldur betur umfangsmikil. Halloween, úrslitin í fótboltanum, ströndin og síðast en ekki síst fyrsta djammið.

Á Halloween fór ég með nokkrum stelpum úr boltanum og vinum okkar í “Draugaskóg” eða “Haunted Forrest”. Við urðum að bíða í röð í einn og hálfan tíma því eftirsóknin var það mikil. Það er farið að kólna heldur betur í veðri þannig að ég fór að velta því fyrir mér hvort þetta yrði þess virði að bíða úti í þessum kulda. Svarið var já. Þegar það kom loksins að okkur fórum við inn í hóp 7 í einu. Það tók við okkur leiðsögumaður sem átti eftir að fylgja okkur í gegnum skóginn. Inni í skóginum voru afturgöngur, raðmorðingjar með vélsagir, skuggalegir trúðar og ýmsar verur úr hryllingsmyndum. Á meðal þeirra var stelpan úr The Ring að klifra upp úr brunni, þetta var hræðilegt því eins og þið flest vitið er ég alveg hrikalega myrkfælin. Ég hélt eins fast og ég gat í Björgu og ýtti henni fram og til baka til að forðast liðið sem elti okkur. Ég öskraði svo mikið að ég varð hás og ég verð það eiginlega aldrei…7-9-13. Ég skemmti mér alveg konunglega.

Hér erum við stelpurnar í liðinu að bíða í röðinni fyrir utan skóginn.

Hér er leiðsögumaðurinn okkar, mjög svo spooky, og Alex kærasti Emily.

Þegar við vorum búin að ganga í gegnum skóginn skelltum við okkur á Denny’s. Við fengum okkur flest öll svona týpiskan amerískan morgunmat; hrærð egg, bacon, pulsu, biscuit og að sjálfsögðu pönnukökur. Þetta var alveg rosalega gómsætt en þegar við höfðum lokið því að borða var klukkan orðin 1 að nóttu. Við fórum heim og skelltum Madagaskar í tækið til að róa okkur aðeins niður. Ég var orðin alveg uppgefin og fór upp í rúm þegar klukkan var orðin rúmlega 3. Þegar að ég hafði sofið í 15 mínútur fór brunakerfið í gang. Allir urðu að yfirgefa bygginguna þannig að fyrir utan stóðu tugir háskólanema á náttfötunum að krókna úr kulda. 20 mínútum og 4 slökkviliðsbílum seinna fengum við að fara inn aftur þar sem að það var enginn bruni.

Hérna erum við á Denny’s að bíða eftir matnum okkar.

Hér er einn af slökkviliðsbílunum fyrir utan íbúðina.

Bandaríkjamenn fagna ekki Halloween á einum degi heldur nokkra daga fyrir og eftir líka. Davi herbergisfélaginn minn var svo elskuleg að elda handa okkur kvöldmat í tilefni hátíðarinnar. Hún eldaði Chilli og pulsur með brauði. Þetta var alveg hrikalega gott og það er klárt mál að hún sé kokkurinn á heimilinu. Körfuboltastrákarnir fyrir neðan okkur komu líka og við horfðum svo á hryllingsmyndir saman.

Hér er Davi að leggja loka hönd á matinn.

Það eru þrír Íslendingar á campus; ég, Björg og Ásgeir. Í síðustu viku var International Week þannig að við vorum beðin um að kynna Ísland. Á sunnudaginn áttu allir útlendingarnir að vera með plaggat með myndum og upplýsingum af heimalandinu og svo föt eða mat sem fæst aðeins þar. Við komum okkur saman og Ásgeir bjó til íslenskar pönnukökur og ég og Björg bjuggum til plaggatið. Ég klæddi mig svo í ullarvestið mitt sem Ásta frænka gerði handa mér. Fólkinu leist alveg rosalega vel á þetta hjá okkur og sýndi Íslandi gríðarlegan áhuga. Við skoðuðum líka bása hjá hinum krökkunum og þetta var alveg rosalega flott hjá þeim.

Björg, Ásgeir og ég við borðið okkar.

Hér erum við að fræða fólk um Ísland og bjóða upp á pönsur.

Hér er ég og Marina frá Belgíu. Það sést svo í Johanna frá Svíþjóð þarna á bakvið.

Hér er Björg við Japanska borðið.

Fótboltinn hefur gengið svona upp og niður út tímabilið. Við höfum jafnað frekar marga leiki og ekki unnið nokkra leiki sem við áttum að vinna. Fyrir vikið fórum við í umspilið þannig að við urðum að keppa á móti erfiðum andstæðingum. 8-liða úrslitin voru á móti North-Georgia sem við töpuðum á móti á Senior Day. Við fórum norður og unnum þær 2-0. Leikurinn fór fram uppi í fjöllunum þar sem skólinn var og umhverfið þar er alveg rosalega fallegt. Þar sem að við unnum leikin vorum við einu skrefi nær að komast í NCAA keppnina en aðeins bestu liðin í riðlinum komast þangað.

Hér erum við að skoða aðstæðurnar á vellinum í North-Georgia.

Hér erum við allar sáttar eftir að hafa sigrað North-Georgia.

Við kepptum undanúrslitaleikinn á móti Columbus State en það er erkióvinur okkar. Liðið mitt hefur tapað á móti þeim í úrslitum síðast liðin ár og leikirnir hafa alltaf endað í framlengingu eða vítaspyrnukeppni. Við spiluðum rosalega vel á móti þeim, við spiluðum 4-3-3 og ég var látin spila frammi vinstra megin. Við áttum nokkur góð skot á mark en vorum alveg hrikalega óheppnar. Leikurinn fór í framlengingu og þegar að 30 sekúndur eru eftir af framlengingunni skora þær úr horni. Þetta var alveg ótrúlega sorglegt að sagan hafi endurtekið sig enn einu sinni og sérstaklega afþví að stelpurnar á síðasta ári sem stofnuðu liðið upphaflega fá ekki að spila fótbolta aftur. Leiðinlegt að enda feril sinn svona. Úr því að við komumst ekki í NCAA keppnina er tímabilinu lokið. Tímabilið leið alveg rosalega hratt en þetta var alveg æðislega gaman.

Við komum aftur heim laugardagsmorgun. Við busarnir vildum ekki vera í algjöru þunglyndi yfir þessu þannig að við notuðum tækifærið á meðan veðrið var svona fallegt og skelltum okkur á ströndina. Já ég veit, það var 8. Nóvember og við fórum á ströndina, æðislegt! Við komum við í Target á leðinni á ströndina og við fengum okkur allar glæ ný sólgleraugu en það er náttla ekki hægt að fara á ströndina án þeirra, neinei. Þegar við komum loksins á ströndina hlupum við út í sjó, tókum nokkrar myndir og sóluðum okkur. Takið endilega eftir “bóndabrúnkunni” minni en ég hef bara fengið einhverja brúnku á meðan ég spilaði fótbolta þannig að andlitið, hnén og handleggirnir eru brúnir en já, ekkert annað. Gaman að því. Á leiðinni heim vorum við svo stoppaðar af löggunni og Jessy fékk sekt fyrir hraðakstur. Hún keyrði bara rétt 10 km yfir hámarskhraða þannig að löggan er heldur betur ströng hérna.

Jessy, Björg og Erin. Hér erum við ný komnar á ströndina og stelpurnar eru strax byrjaðar að skvetta.

Hér er Davi, ég, Björg og Erin. Ég fékk krókódílinn hennar jessy lánaðan, Flottust! Sjáið hvað himininn og tunglið er fallegt í bakgrunni.

Hér er Jessy og sektin hennar.

Á meðan við lágum og vorum að sóla okkur kom til okkar stelpa. Hún er rúmlega tvítug myndi ég giska og hún heldur á biblíu sé ég og er með kross um hálsinn og í Billabong bol. Hún sest hjá okkur og spyr hvort hún megi deila með okkur reynslusögu sinni. Hún sagði að guð hefði sagt henni að koma og tala við okkur og allt í lagi með það við hlustuðum á hana. Það kom í ljós að hún hafi verið í miklu rugli með áfengi, dóp og stráka og á meðan var hún undir mikilli pressu hjá foreldrum sínum að standa sig vel í skóla og fara reglulega í kirkju. Hún trúði aldrei á guð þangað til að einn dag var eins og að guð hefði snert hana. Hún hætti öllu rugli og fór sína eigin leið. Hún sagði að við hefðum minnt hana á fortíð hennar… úbs… og vildi að við vissum að ef við ættum eitthvað erfitt væri jesús kristur svarið. Við þökkuðum henni fyrir að deila þessu með okkur og kvöddum hana. Mér fannst þetta dáldið áhugavert og vildi deila þessu með ykkur afþví að ég held þetta myndi aldrei gerast heima á Íslandi.

Um kvöldið var fyrsta djammið síðan ég kom hingað út. Þar sem að tímabilinu er lokið fengum við smá útrás. Við busarnir ákváðum að vera bara heima allt kvöldið en dressuðum okkur nú samt aðeins upp og svona. Körfuboltastrákarnir og Jake og Will komu í heimsókn og fleiri og áður en við vissum af var íbúðin full af fólki. Þetta var alveg æðislega gaman, við spiluðum drykkjuleiki, hlustuðum á tónlist og spjölluðum saman. Ég fékk líka loksins að nota staupglasið mitt sem ég keypti fyrstu vikuna mína hérna, “Pirate Shot Glass”… aðeins stærra en venjuleg staupglös…

Hér er ég með sjóræningja skotglasið mitt. Ákvað að byrja kvöldið með stæl.

Davi, ég og Björg tilbúnar fyrir kvöldið.

Jessy, ég, Erin, Björg og Davi að spila Circle of Death.

Ég og Jessy, alveg sætastar!

Chris og Zach körfuboltastrákar með mér og Jessy. Enn og aftur að brillera á 10 sekúnda stillingunni!

Það verður skrítið að hafa ekki æfingar á hverjum degi eins og venjulega en nú get ég nýtt tímann aðeins í námið. Það styttist í þakkargjörðarhátíðina, prófin og heimkomuna! Get ekki beðið að fá jólaöl, kókómjólk, lambalæri og já bara íslenskan mat. Hlakka til að hitta ykkur öll, bara fimm vikur eftir. Vonandi hafið þið það gott elskurnar!

Ástarkveðjur,
Þórdís